Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2026/2166 Esas- 2026/2216 Karar Sayılı Kararı
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.
I. DAVA
Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında ticari ilişki olduğunu ve faturalar tanzim edildiğini, davalı tarafından borcun ödenmediğini, davalının açtığı konkordato davasında müvekkili şirketin alacaklarının çekişmeli hale geldiğini, müvekkili şirketin mühlet tarihi itibariyle 279.203,02. USD alacağı olduğunu, Türk Lirası karşılığının ise 7.233.703,52 TL olduğunu, alacaklarının vadesinin mühlet tarihinden önce geldiğini, mühlet tarihine kadar 29.914,66 USD faiz alacaklarının mevcut olduğunu ileri sürerek çekişmeli hale gelen alacaklarının konkordato tasdik şartlarınca ödenmesinin hükme bağlanmasını talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili; davanın İİK’nın 308/b. maddesinde ön görülen süreden sonra açıldığını, dava açılmadan önce arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediğini, zaten konkordato sürecinde davacı alacağının tespit edildiğini, davanın usul ve yasaya aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, konkordato davasında alınan bilirkişi raporunda, geçici mühlet tarihi itibarı ile USD kurunun 25.2505 TL olduğu tespitine yer verildiği, oysa Merkez Bankasının kendi sitesinde geçici mühlet tarihi itibarı ile USD kurunun 25,9084 TL olduğu, bu durumda davacının alacağının 249.288,36 USD x 25,9084 TL= 6.458.662,55 TL olduğunun hesaplandığı, konkordato tasdik yargılaması sırasında kabul edilen 4.661.268,54 TL’nin düşülmesi sonunda bakiye 1.797.394,01 TL daha alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davada kısmen kabul kısmen red kararı verildiğinden her iki taraf lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yalnızca davacı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesinin isabetli olmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun kabulüyle yeniden karar verilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; faize dair taleplerinin reddedilmesinin hatalı olduğunu, davada harçlar nispi yatırıldığından mahkeme kabul edilen tutar yönünden vekalet ücreti alacağına hükmedilmesi gerektiğini beyan etmektedir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, İİK’nın 308/b. maddesi uyarınca çekişmeli alacağın tespiti ile konkordato projesine eklenmesi istemine ilişkindir.
Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,
Alınması gereken temyiz harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
20.05.2026 tarihinde oy birliği ile karar verildi.