Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2025/10137 E. , 2026/1425 K. sayılı kararı
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 17.08.2011-20.03.2018 tarihleri arasında davalı Sirkette çalıstıgını, haksız sekilde is sözlesmesinin sonlandırıldıgını, fazla çalısmalarının karsılıgının ödenmedigini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalısma ücreti alacagının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmistir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; talep edilen alacakların zamanasımına ugradıgını, alkollü araç kullanımı nedeni ile davacının sürücü belgesine el konuldugunu, feshin 4857 sayılı Is Kanunu’nun (4857 sayılı Kanun) 25/II-(d) hükmünde yani haklı nedene dayandıgını savunarak davanın reddini istemistir.
III. ILK DERECE MAHKEMESI KARARI
Ilk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının alkollü araç kullanma sebebiyle ehliyetine el konuldugu, bu nedenle is sözlesmesinin feshinin haklı nedene dayandıgı, fazla çalısma ücretinin bulunmadıgı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmistir.
IV. ISTINAF
Ilk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karsı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf basvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; basvurunun esastan reddine karar verilmistir.
V. TEMYIZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde;
1.Müvekkilinin is sözlesmesinin 4857 sayılı Kanun’un 25/II-(d) hükmü uyarınca feshedildigini, ancak Sirketin düzenledigi aksam yemegi sonrasında alkollü araç kullandıgı tespit edilen müvekkilinin fiilinin bu maddeye uymadıgını dolayısıyla feshin haksız bir nitelikte olduğunu,
2.Müvekkilinin fazla çalısma ücretine hak kazandıgını ileri sürmüstür.
B. Degerlendirme ve Gerekçe
Uyusmazlık, davalı tarafından gerçeklestirilen feshin haklı nedene dayalı olup olmadıgı ve davacının talep edilen tazminat ve alacaklara hak kazanıp kazanmadıgına iliskindir.
1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyusmazlıgın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava sartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin asagıdaki paragrafın kapsamı dısındaki temyiz itirazları yerinde görülmemistir.
2.4857 sayılı Kanun’un 25/II hükmünde, ahlak ve iyiniyet kurallarına uymayan hâller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlıgı hâlinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının oldugu açıklanmıstır. Yine deginilen bendin (d) alt bendinde, isçinin isverene yahut onun ailesi üyelerinden birine yahut isverenin baska isçisine satasması, isyerine sarhos yahut uyusturucu madde almıs olarak gelmesi ya da isyerinde bu maddeleri kullanmasının isverene haklı fesih imkânı verdigi ifade edilmistir. Söz konusu maddeye göre sarhos olarak isyerine gelmek yasak olup, isçinin irade ve davranısları bir diger deyisle isin normal sekilde yürütümü etkilenmiyorsa sadece isyeri dısında içki kullanılmıs olması sözlesmenin feshi için yeterli değildir. Buna karsılık isçinin isyerinde alkollü içki kullanması isverene haklı nedenle bu alt bent kapsamında fesih imkânı verir.
Somut olayda ise Sirket tarafından fesih bildirimi yazısında belirtildigi üzere, Sirketçe düzenlenen alkollü içki tüketilebilen aksam yemegi sonrasında kolluk kuvvetlerince kontrole tâbi tutulup yasal sınırların üzerinde bir promil seviyesine sahip oldugu anlasılan davacı isçinin is sözlesmesi 4857 sayılı Kanun’un 25/II-(d) hükmü gerekçe gösterilerek feshedilmistir. Yukarıda yapılan açıklamalara göre somut olayda 4857 sayılı Kanun’un 25/II-(d) hükmüne göre haklı nedenle fesih koşulları bulunmadığından kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmistir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
1.Temyiz olunan, Ilk Derece Mahkemesi kararına karsı istinaf basvurusunun esastan reddine iliskin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,
2.Ilk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, Pesin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, Dosyanın kararı veren Ilk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneginin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18.02.2026 tarihinde oy birligiyle karar verildi.